تبلیغات
ابابیل - مطالب دی 1389

ابابیل
اشهد ان لا اله الا الله اشهد ان محمد رسول الله اشهد ان علی ولی الله و اشهد ان سید علی الخامنه ای نائب المهدی عجل الله

بزرگ مردتاریخ

جستجو در ابابیل

به دو نمونه از زنان اجتماع توجه فرمائید ارزش آنان را بسنجید و بگوئید كدامیك برترند: آیا یك زن با حجاب كه در پوشش ایمان درآمده و لباس اسلام به تن كرده و خود را به روپوش كرامت و شرف آراسته و خشنودى خدا را جلب كرده و به درجات بهشت نائل گردیده و شخصیت واحترام و پاكدامنى را در خود افزایش داده به طوریكه وقتی انسان به او نگاه میكند چیزى جز حجاب و چادر نمى بیند، و اصلاً نمى داند كه آیا او جوان است یا پیر؟ زشت است یا زیبا؟ او زنى است كه به دینش پاى بند است و نگهبان شرافت  و متمسك به اسلام خویش مى باشد و از پستى اِباء دارد و از بى حجابى و خود نمایى پاك است و از فساد و انحراف دورى مى گزیند، برتر است... یا یك زن بى حجاب یا بد حجاب كه لباس حیا را از تن بیرون آورده و روپوش ایمان را كنده و فرمان قرآن را مخالفت كرده وبى بند و بارى و خودنمائى را مانند زنان جاهلیت قدیم پیش گرفته و به زنان یهودى و مسیحى شبیه شده و عظمت و شخصیت خود را از دست داده و بدنش را نمایان و صورت و دستها و زینتهاى بدنش را آشكار ساخته، نظر بدكاران را به خود جلب كرده و چشم خیانتكاران را بر خود خیره نموده و بدنش را مانند كالایى در بازار در معرض نمایش گذاشته و در معرض دید همگان قرار داده چه بسا او را مسخره و بیچاره كنند و عفّت او را از بین ببرند و شرافت خود را از دست بدهد و در كرامت خویش زیان ببیند و در بدبختى و بیچارگى و بدحالى قرار گیرد. زیرا همه اینها در اثر بى حجابى و بدحجابى بر او پیش مى آید.



نوشته شده در یکشنبه 26 دی 1389 توسط سرباز گمنام حضرت آقا
موضوع: حجاب -

یکی از ایراداتی که برحجاب گرفته اند این است که موجب سلب حق آزادی که یک حق طبیعی بشری است می گردد و نوعی توهین به حیثیت انسانی زن به شمار می رود.

می گویند احترام به حیثیت و شرف انسانی یکی از مواد اعلامیه حقوق بشر است. هرانسانی شریف و آزاد است، مرد باشد یا زن، سفید باشد یا سیاه، تابع هر کشور یا مذهبی باشد. مجبور ساختن زن به اینکه حجاب داشته باشد بی اعتنایی به حق آزادی و اهانت به حیثیت انسانی اوست و به عبارت دیگر ظلم فاحش است به زن. عزت و کرامت انسانی و حق آزادی زن و همچنین حکم مطابق عقل و شرع به اینکه هیچ کس بدون موجب نباید اسیر و زندانی گردد و ظلم به هیچ شکل و به هیچ صورت و به هیچ بهانه نباید واقع شود، ایجاب می کند که این امر از میان برود.

در جواب اینان لازم است بگوییم که فرق است بین زندانی کردن زن در خانه و اینکه وقتی می خواهد با مرد بیگانه مواجه شود پوشیده باشد. در اسلام محبوس ساختن و اسیر کردن زن وجود ندارد. حجاب در اسلام وظیفه ای است که برعهده زن نهاده شده تا در معاشرت و برخورد با مرد کیفیت خاصی را در لباس پوشیدن مراعات کند. این وظیفه نه از ناحیه مرد بر او تحمیل شده است و نه چیزی است که با حیثیت و کرامت او منافات داشته باشد و یا تجاوز به حقوق طبیعی او که خداوند برایش خلق کرده است محسوب شود.

اگر رعایت پاره ای مصالح اجتماعی، زن یا مرد را مقید سازد که در معاشرت ، روش خاصی را اتخاذ کنند و طوری راه بروند که آرامش دیگران را بر هم نزنند و تعادل اخلاقی را از بین نبرند چنین مطلبی را «زندانی کردن» یا « بردگی» نمی توان نامید و آن را منافی حیثیت انسانی و اصل « آزادی» فرد نمی توان دانست.



نوشته شده در یکشنبه 12 دی 1389 توسط سرباز گمنام حضرت آقا
موضوع: مذهبی -
حسین عـلیه السلام از مـشاهده ظلم هائى كه از ناحیه معاویه بر شیعیانش ‍ مى گذشت در رنج بود كه ستـم بر آنان را به حد اعـلا رسانیدند، خـونهایشان را بدون دلیل مـى ریخـتـند، حتى بزرگانى را كه نمى توانستند مستقیما با آنها مواجه گردند و عـلنا آنها را بكشند ترور مى كردند، و در این زمینه بى شرمى را بجائى رسانیدند كه مـعـاویه به كشتن یاران على افتخار مى كرد، چنانچه به حسین علیه السلام اظهار داشت : یا ابا عبدالله مى دانى كه یاران پدرت را كشتیم و آنان را حنوط كردیم و كفن نمودیم و بر آنها نماز خواندیم و دفن كردیم ، حسین در جواب معاویه فرمود: لیكن ، اگر دوستان شمـا را بكشم نه آنها را غسل مى دهیم و نه كفن مى كنیم و نه دفن خواهیم كرد (حسین علیه السلام با این جمـله مـعاویه را محكوم كرد یعنى معاویه دوستان على را مؤ من و مسلمان مى داند كه احكام اسلامـى را درباره شان اجر مى كند و با این عقیده آنها را بدون جرم به قـتـل مى رساند) معاویه منتهى درجه كوشش خود را در دشمنى با دوستان على بكار برد و بهر نحو ممكن با آنها تصفیه حساب كرد كه ما به چند نمونه از آنها اشاره مى كنیم :
1 ـ بزرگـان آنان را مـانند حجربن عـدى و عـمـرو بن حمـق خـزاعـى و صیفـى بن فسیل را اعدام كرد.
2 ـ عده اى را مانند میثم تمار به دار آویخت و مثله كرد.
3 ـ عده اى را زنده بگور كرد.
4 ـ خانه افرادى از شیعیان على علیه السلام را خراب كرد.
5 ـ براى زنان شیعه ایجاد ترس و رعب مى نمود مخصوصا زنانى كه در جنگ صفین با على علیه السلام بودند مانند: زرقاء دختر عدى بن حاتم و ام الخیر با رقیه و سوده بنت عـمـاره و ام البراء و بكاره هلالیه ، اروى بنت حارث و دارمیه حجونیه ، به فرماندارانش نوشت كه زنان را جلب كرده به شام بفرستد، معلوم است براى یك زن چقدر سخت مى گـذرد كه او را از شهرى به شهرى آنهم با وسائل آن روز جلب كنند بویژه آنكه وسیله ماءمورین مرد انجام گیرد.
6 ـ به استانداران و فرمانداران اعلان كرد: گواهى دوستان على را در محاكم نپذیرند.
7 ـ همـچـنین طى بخـشنامـه اى دستـور داد حقـوق یاران عـلى را از بیت المال قطع كنند.
8 ـ حدود پنجاه هزار نفر از شیعیان را به خراسان یعنى ایران امروز تبعید نمود.
9 ـ و بالاخره بهر شكل ممكن براى شیعیان على ایجاد ترس و رعب مى نمود.
چون حسین علیه السلام از رفتار معاویه احساس خطر بیش از حد را نمود آن نامه تاریخى را براى معاویه نگاشت كه در آن اعمال و خلافكاریهایش را یادآور شد و او را به اعمالش توبیخ كرد


نوشته شده در چهارشنبه 8 دی 1389 توسط سرباز گمنام حضرت آقا
امام خامنه ای

درباره ابابیل
نظر سنجی
آمار وبلاگ
Blog Skin